Hiç birşey bulamadım, efendim.
Ne Niobe'den, ne de Hayalet'ten iz yok.
Ama başka bir gemi var. Bağlantıya geçmeyi deneyelim mi?
-O zamana geri dönelim. -Hayır! Eğer uçabiliyorsa, o gemiye ihtiyacımız var.
Bunu söyleyeceğinizden korkuyordum.
Bildiğimiz bütün kanalları, mağaraları arayın.
Aramayı mümkün olduğunca geniş tutun ve hızlı olun.
-Kaptan, bu kanallar mayın kaynıyor. -O halde ne kadar çabuk olursak o kadar iyi.
-Birşeyler yesen iyi olur diye düşündüm. -Teşekkürler.
-Durumunda değişiklik var mı? -Hayır.
-O nasıl? -iyileşecek.
En azından uyanana dek.
-Ne demek istiyorsun? -Kaptan ona bazı sorular sormak istiyor.
Tatmim edici cevaplar verse iyi olur.
Bu kesikleri görüyor musun? Bence bunları kendi yapmış.
-Neden? -BDT olabilir. Bilmiyorum.
Ama dediğim gibi, tatmin edici cevaplar verebilse iyi olur.
Roland, Aramayı Matrix'e genişletmek istiyorum.
-Ne için? -Neo'yu arayacağım.
Nasıl Matrix'de olabilir ki, efendim? Bağlı bile değil.
Lütfen. Benim için.
-Beni rahatsız eden işte bu. -Ne?
Beyin dalgaları komada olan bir insanınkilere benzemiyor.
Garip olan, bu tip dalgaları sürekli görüyor olmam.
-Nerede? -Matrix'e bağlı olanlarda.
Görünmüyor. Hayır, orada değil.
-Efendim, tahmini süreyi hesapladım. -Ne kadar?
Giriş noktası ve hızlarına bakılacak olursa, 20 saatten kısa bir sürede Zion'a varacaklar.
Aman Tanrım!
Tamam, yaptıklarımızın bir anlamı olsun.
AK, üst kata çık. Seni hologramların başında istiyorum.
Mauser, silahların başında sürekli birileri olsun.
Mümkün olduğunca az yakıt bataryası kullanalım.
Emredersiniz, efendim.
-Biri arıyor. -Ne?
Operatör.
Seraph arıyor.
Kahinden bir haber getirdim. Hemen gelmelisiniz.
-Günaydın. -Kimsin sen?
Adım Sati. Senin adın da Neo. Babam burada olmaman gerektiğini söylüyor.
-Neredeyim? -Burası bir tren istasyonu.
-Ama burası Matrix değil. -Tren oraya gidiyor. Biz de oraya gidiyoruz.
Ama sen bizimle gelemezsin.
-Neden? -Binmene izin vermez.
-Kim izin vermez? -Trenci adam. Ondan hiç hoşlanmıyorum.
Ama babam trenci adam ne derse yapmamız gerektiğini söylüyor.
Yoksa bizi burada bırakırmış.
Sonsuza dek...
Morpheus, Trinity. Geldiğiniz için teşekkürler.
Bunca yıldır öğrendiğim şeylerden biri, hiç birşeyin istediğin gibi gitmeyeceğii.
-Kimsin sen? -Ben Kahinim.
keşke bunu halletmenin kolay bir yolu olsaydı ama yok.
Bunun olması gerektiği için üzgünüm.
Burada beni hatırladığınız halimle oturuyor olamazdım.
-Ama bunun olmaması gerekiyordu. -Ne oldu?
Bir seçim yaptım ve bu seçim bana istediğimden pahalıya mal oldu.
Ne seçimi?
Size yardım etmek. Neo'ya rehberlik etmek.
Her seçimle ilgili gerçek sorun neye mal olabileceğini bile bile...
yine de aynı seçimi yapmak olduğuna göre,
sanırım yaptığım seçim hakkında kendimi oldukça iyi hissediyorum...
çünkü işte yine aynı şeyi yapıyorum.
-Neo'ya ne olduğunu biliyor musun? -Evet.
Makinaların dünyası ile bu dünya arasında bir yerde kaldı.
Hat Trenci denen bir program tarafından kontrol ediliyor.
Hattı Matrix'e kaçak program sokup çıkarmak için kullanıyor.
Siz onu bulamadan Neo'nun yerini öğrenirse...
korkarım, zor seçimler yapmak zorunda kalacağız.
-Neden? -Trenci Adam'ın patronu yüzünden.
-Merovingian. -Başınıza ödül koydu.
Çok dikkatli olmalısınız.
Seraph Trenci'yi nasıl bulacağını biliyor. Sizinle gelecek.
Yıllardır beni koruyor. Umarım aynı şeyi sizin için de yapabilir.
Lütfen, beni takip edin.
-Kahin. -Biliyorum, Morpheus.
kuşkuların olduğunu, emin olamadığını görebiliyorum.
Olan bunca şeyden sonra sana inanmamı nasıl bekleyebilirsin?
Bana güvenmeni beklemiyorum. Her zaman beklediğim şeyi bekliyorum.
Kendi kararlarını vermeni.
Banan inan ya da inanma...
tek yapabileceğim dostunun başının belada olduğu...
ve senin yardımına ihtiyacı olduğunu söylemek.
Hepimizin yardımına ihtiyacı var.
-Sen Matrix'den misin? -Evet... Hayır... Yani öyleydim.
Neden çıktın?
Mecburdum.
-Ben de evimden ayrılmak zorunda kaldım. -Sati!
Buraya gel, tatlım. Zavallı adamı rahat bırak.
Tamam, baba.
Özür dilerim. Kızım hala çok meraklı.
-Seni hatırlıyorum. -Evet, Fransız'ın restoranından.
Ben Rama-Kandra. Bunlar da eşim Kamala ve kızım Sati.
Sizinle tanışmaktan gurur duyduk.
-Siz programsınız. -Evet.
Ben santraldeki geri dönüşüm operasyonlarının sistem müdürüyüm.
Karım bir etkileşimli yazılım programcısıdır. Çok yaratıcıdır.
Burada ne arıyorsun? Buraya ait değilsin.
Kamalal Tanrım. Özür dilerim. Eşim bazen oldukça açık sözlü olabilir.
Önemli değil. Verecek bir cevabım yok. Buranın neresi olduğunu bile bilmiyorum.
Burası hiçbir yer. Sizin dünyanızla bizimki arasında.
-Trenci kim? -Fransız'ın adamı.
Böyle diyeceğini biliyordum.
Fransız unutmaz ve affetmez.
-Onu tanıyor musun? -Sadece bilmem gerektiği kadarını biliyorum.
Bizim dünyamızdan sizinkine oraya ait olmayan birşey götürmek istediğinizde,
Fransız'a başvurmanız gerektiğini biliyorum.
-Sizin burada yaptığınız da bu mu? -Rama, lütfen!
Acımasızca davranmak istemiyorum, Kamala. Bir daha hayatı boyunca kimseyi göremeyebilir.
Özür dilerim. Bu soruya cevap vermek zorunda değilsiniz.
Hayır sorun değil. Cevabı basit.
Kızımı çok seviyorum. O şimdiye kadar gördüğüm en güzel şey.
Ama geldiğimiz yerde bu yeterli değil. Yaratılan her programın bir amacı olmalı.
Yoksa silinir.
Fransız'a kızımı kurtarmak için gittim.
-Anlamadınız. -Sadece daha önce...
programların sevgiden bahsettiğini duymamıştınız.
-Sevgi insanlara has bir duygudur. -Hayır bir kelimedir.
Önemli olan kelimenin ima ettiği bağlantıdır.
Aşık olduğunuzu görüyorum.
O bağlantıyı kaçırmamak için neleri feda edebileceğinizi söyleyebilir misiniz?
Herşeyi.
O zaman belki de burada olma nedeniniz benimkinden çok da farklı değildir.
Bu o.
-Uzak durun! Benden uzak durun! -Bela istemiyoruz.
-Benden uzak durun! -Yardımına ihtiyacımız var.
Size yardım edemem. Size kimse yardım edemez.
Oh, hayır!
Kahretsin!
-Tren ne zaman gelecek? -Geç bile kaldı.
-Hiç geç kalmazdı. -Sence benim yüzümden mi?
Birşey diyemem.
Böyle şeyleri kim bilebilir ki? sadece Kahin.
-Kahin'i tanıyorsun. -Kahin'i herkes tanır.
Fransız'la buluşmadan önce ona danıştım.
Biz vedalaştıktan sonra Sati'ye bakacağına söz verdi.
Vedalaşmak mı? Onunla kalmayacak mısınız?
Bu mümkün değil. Fransız'la sadece kızımız için anlaştık.
-Eşim ve ben kendi dünyamıza dönmeliyiz. -Neden?
-Karmamız böyle. -Karmaya inanıyor musunuz?
Karma, aynı sevgi gibi, sadece bir kelimedir.
Burada oluş nedenim demenin bir yolu.
Karmamdan rahatsız değilim. Müteşekkirim.
Harika bir eşim, güzel bir kızım olduğu için müteşekkirim.
Bunlar birer lütuf.
Bu yüzden ben de onlara hakettikleri saygıyı göstermek için yapmam gerekeni yapıyorum.
-Baba, tren! -Evet. Çantanı sakla. Acele et.
Ben taşıyabilir miyim?
Peki.
Çabuk olun! Geciktim.
Sen de kimsin?
-Bir arkadaş. -Rama!
Seni tanıyorum.
Demek istedikleri buymuş.
Geri dönmem gerekiyor. Ne istersen öderim.
-Şu ya da bu şekilde bu trene bineceğim. - Hayır, hayır, hayır.
Merovingian başka birşey söyleyene kadar burada kalıyorsun.
Eğer onu tanıyorsam burada çok uzun bir süre kalacaksın.
-Sana zarar vermek istemiyorum. -Anlamıyorsun.
Burayı ben yaptım. Burada kuralları ben koyarım.
Burada ancak ben tehdit ederim.
Burada ben Tanrı'yım.
Trene bin yoksa onunla burada kalırsın.
Kahin'e gitmeliyiz. O ne yapılacağını bilir.
Hayır. Ne yapılması gerektiğini biliyoruz.
Siktir!
Teşekkür ederim.
Dalga geçiyorsunuz herhalde!
Siktir! Gelene bak!
Ben hallederim.
Ölmeye hazırsın galiba.
-Onunla konuşmalıyım. -Bu kapıdan geçmenin tek yolu...
ölümü çiğnemen.
Öyle olsun.
kulübe silah sokmak yasak. Asansörün karşısında üst arayan biri var.
Şanslıysak biri kapıya gelir.
-Başka görevli de var mı? -Çok adam olacak.
Acaba... Aman Tanrım!
Neler oluyor?
Buna inanamıyorum.
Ödülü almaya mı geldin, Seraph?
Söylesenize, o silahlarda kaç merminiz kaldı?
Bilemem ama yeterli miktarda olduğunu sanmıyorum.
-Sadece konuşmak istiyoruz. -Evet, istediğinize eminim.
Konuşabilmek için çok uğraştınız.
Evet, size ne yapacağımı söyleyeyim.
Silahlarınızı bırakırsanız buradan güvenli bir şekilde çıkabileceğinize söz veriyorum.
-Üçümüze de? -Evet, evet. Elbette.
Bu kadar çabuk görüşeceğimizi kim tahmin ederdi?
Hem de son görüşmemizden sonra.
Kader bana çok nazik davrandı.
Ve sen benim küçük hainim onları buraya getirdiğine göre...
anlaşılan falcı kendine yeni bir kabuk bulmuş.
Hayal kırıklığı yaratan bir durum ama beklenmedik bir şey değil.
Ama dersini alacak ve her hareketin bir sonucu olduğunu...
ve benden birşey aldığında bedelini ödeyeceğini hatırlayacak kadar terbiyeli olduğunu umarım
Neden geldiğimizi biliyorsun.
Hadi ama. Bu nasıl bir soru? Elbette biliyorum. Bilmek benim işim.
Bunun garip bir tesadüf olduğunu düşünenler olabilir ama ben öyle düşünmüyorum.
Ama yine de bunun nasıl olduğunu merak ediyorum.
-Sen biliyor musun? -Hayır.
Hayır mı? Ben de öyle düşünmüştüm.
Ama sormak herzaman en iyi yöntemdir.
Bir anlaşma yapmak istiyoruz.
Tamam. Bende istediğiniz birşey var. Ama anlaşma yapmak için...
sizde de benim istediğim birşey olmalı.
Evet.
Ve durum o ki! istediğim birşey var.
Buraya ilk geldiğimden beri istediğim birşey.
Ne yazık ki, alınamazlar. Ancak verilebilirler.
Ne?
Kahin'in gözleri.
Size evrenin doğasından kaçış olmadığını daha önce de söylemiştim.
Sizi yeniden bana getiren de bu doğa.
Başkalarının tesadüf gördüğü yerlerde ben sonuç görürüm.
Başkalarının şans gördüğü yerde ben bedel görürüm.
Bana Kahin'in gözlerini getirin ben de size kurtarıcınızı geri vereyim.
Bana adil ve mantıklı bir anlaşma gibi görünüyor.
Evet? Hayır?
Benim bu saçmalıkla kaybedecek vaktim yok.
Anlaşmak mı istiyorsun? Şuna ne dersin?
Ya sen bana Neo'yu ver, ya da şu anda, burada hepimiz ölürüz.
ilginç bir anlaşma.
Gerçekten bu adam için ölmeye hazırsın.
Buna inanabilirsin.
Yapacak. Mecbur kalırsa hepimizi öldürecek.
O aşık.
Aşkın seyrinin deliliğin seyrine bu kadar benzemesi çok dikkate değer.
Vakit doldu. Kararın ne, Merv?
Tamam. Buraya kendin geldin...
kendin çıkabilirsin.
Bizi almaya hazır mısınız?
Neo'yu buldunuz mu?
Onu göremiyor musunuz?
Hayır, efendim. Birşey görüyoruz ama ne olduğunu anlayamadım.
Ya buradan çıkamazsam...
Onu görmeliyim.
Hemen mi?
Bu benim son şansım.
işte böyle. Sırrı bu. Ellerini kullanmalısın.
Neden?
kurabiyelerin de diğer herşey gibi sevgiye ihtiyacı vardır.
Neo!
Bunları sen gelmeden pişirmeyi umuyordum. Neyse...
Sati, tatlım, sanırım artık tatma zamanı geldi. Tası Seraph'a götür, bak bakalım, hazır mıymış.
Tamam.
-Çıktığına sevindim. -Ben de.
Söyle bakalım, tanıdık geliyor muyum?
-Bir bölümünü. -Evet, hep böyle olur.
Bazı şeyleri kaybeder, bazılarını korursun.
Aynada yüzümü tanıyabileceğimden şüpheliyim ama...
şekeri hala seviyorum.
Hayır, teşekkür ederim.
Kapımdan içeri ilk kez girdiğinde nasıl biri olduğunu hatırlıyor musun?
Bir ağustos böceği gibi titriyordun.
Bir de şimdi bak. Beni çok şaşırtmıştın, Neo.
-Ve hala şaşırtıyorsun. -Sen de beni oldukça şaşırttın.
Umarım yardımcı olmuşumdur.
Buraya gelmeme yardım ettin ama benim sorum 'neden'?
Bu iş nereye gidiyor? Ne zaman bitecek?
-Bilmiyorum. -Bilmiyor musun, söylemeyecek misin?
Sana daha önce de söyledim. Kimse anlamadığı bir seçimin sonrasıını göremes.
Hem de hiç kimse.
-Ne seçimi? -Bunun bir önemi yok.
Bu benim seçimim. Senin de daha önce yaptığın gibi seçen benim
Buna bana neleri anlatıp, neleri anlatmayacağın da dahil mi?
Elbette hayır.
O halde, neden bana Mimar'dan bahsetmedin?
Zion'dan neden bahsetmedin? Benden öncekilerden?
Neden gerçeği söylemedin?
-Çünkü öğrenme varktin gelmemişti. - Buna kim karar verdi?
Kim olduğunu biliyorsun.
Ben karar verdim.
O zaman birkaç şeyi daha öğrenmemin vaktinin geldiğini düşünüyorum.
Ben de.
Makinaya bağlanmadan zihnimi vücudumdan nasıl ayırdığımı söyle.
Düşünerek dört Nöbetçi'yi nasıl durdurduğumu söyle.
Bana neler olduğunu anlat.
Seçilmiş kişinin gücü bu dünyayı aşar.
-Buradan geldiği yere kadar uzanır. -Nereye?
Kaynağa. O Nöbetçi'lere dokunduğunda hissettiğin buydu.
Ama anlaşılan buna da hazır değildin.
Mimar kaynağa dönmezsem bu gece yarısı yok olacağımı söyledi.
Lütfen ama. Sen ve ben kendi seçimlerimizin sonrasını göremiyor olabiliriz...
...ama o adam herhangi bir seçimden sonrasını göremez.
-Neden? - Onları anlamaz. Anlayamaz.
Onun için seçimler bir denklemdeki değişkenlerdir.
Teker teker her değişken hesaplanmalıdır.
Onun amacı bu denklemi dengelemek.
-Senin amacın ne? -Denklemin dengesini bozmak.
-Neden? Ne istiyorsun? -Ben de senin istediğin şeyi istiyorum, Neo.
Ve senin istediğin kadar ileri gitmeye hazırım.
Savaşın sonu.
Bitecek mi?
-Şu ya da bu şekilde bitecek. -Zion kurtarılabilir mi?
Üzgünüm, bu sorunun cevabını bilmiyorum ama...
eğer bir cevabı varsa bulabileceğin bir tek yer var.
-Neresi? -Neresi olduğunu biliyorsun.
Ve cevabı bulamazsan, korkarım, hiçbirimiz için bir yarın olmayabilir.
Ne demek bu?
Başı olan herşeyin bir de sonu vardır.
Sonun geldiğini görüyorum.
Karanlığın yayıldığını.
Ölümü görüyorum. Ve onu önleyebilecek bir tek sen varsın.
Smith.
Çok yakında bu dünyayı yok edecek kadar güçlenecek.
Ama bununla yetineceğini sanmıyorum. Yapamaz.
Geriye hiçbir şey kalmayıncaya dek durmayacak.
-Ne o? -O sen.
Senin zıttın, negatifin. Denklemin eşitleyerek kendini yok etmeye çalışan karşı tarafı.
Peki, ya onu durduramazsam?
Şu ya da bu şekilde, Neo, bu savaş bitecek.
Bu gece her iki dünyanın da geleceği ya senin elinde olacak...
ya da onun.
Zamana ihtiyacım var.
Bunu anlarım.
-Kaptan Roland! -Ne var, Maggie?
-Bane kendine geldi, efendim. -Güzel. Belki ondan bazı cevaplar alabiliriz.
Bu kokuya bayılıyorum.
Bu kokuyu çok özleyeceğim.
-Kahin... -Biliyorum. Biliyorum.
Sati, tatlım...
kurabiyeleri alıp Seraph'la gider misin?
-Geri gelebilir miyim? Çok isterim. -Evet, ben de isterdim.
O zaman yarın görüşürüz.
Umarım, tatlım. Umarım.
Korkuyorum, Seraph.
Gel.
Bizi takip ediyor.
Görüşmeyeli uzun zaman oldu.
Hatırlıyorum da, seni kovalamak bir hayaleti kovalamaktan farksızdı.
-Seni daha önce yendim. -Evet, bu doğru...
ama görebileceğin gibi, artık durum biraz farklı.
Ve sen de son sürgün olmalısın.
-Kahin bana senden bahsetti. -Gerçekten mi? Hakkımda ne anlattı?
Senin kötü bir adam olduğunu söyledi.
Beni bir kere tanıdığında o kadar da kötü bir adam olmadığımı görürsün.
Büyük ve güçlü Kahin. Nihayet tanışabildik.
sanırım beni bekliyordun. Değil mi?
Her şeyi bilen Kahin asla şaşırmaz. Nasıl şaşırabilir kl? Herşeyi biliyor.
Ama bu doğruysa, geleceğimi biliyorsa, neden burada?
Neden gitmedi?
Bunu yapacağımı belki biliyordun, belki de bilmiyordun.
Eğer biliyorduysan, bu, bile bile, kasten o kurabiyeleri pişirip oraya koyduğun anlamına gelir.
Bu da, orada bile bile, kasten oturduğun anlamına gelir.
Sati'ye ne yaptın?
kurabiyelerin de, diğer herşey gibi, sevgiye ihtiyaçları vardır.
Sen bir piçsin.
Bunu en iyi sen bilirsin, anne.
Yapmaya geldiğin şeyi yap.
Hemen, hanımefendi.
keşke yardımcı olabilseydim... Hiçbirşey hatırlamıyorum.
Ya kolundaki yaralar? O yaralar bir günden daha eski.
Evet, kesinlikle.
Haklısınız, efendim. sanki kendi kendime yapmışım gibi görünüyorlar.
Ama neden kendime böyle birşey yapayım ki?
Elbette, eğer kendim değildiysem...
Ama eğer ben ben değilsem, o zaman kimim ben?
-Bu adama VDT testi yapıldı mı? -Evet, efendim. Sonuçlar negatif.
Ama yüksek düzeyde olağan dışı beyin aktivitesi gösteriyor.
Kros-snaptik ateş ve ciddi bir travma belirtileri de var.
Gerçeği istiyorum. Ne gerekiyorsa yap. Hatırlamasını sağla.
-Efendim! Onu bulduk! -Logos'u mu?
-Evet, efendim. -Vakti gelmişti. Bu iyi haber.
Termal tarayıcılar yaşam belirtisi algılıyor mu?
Hayır, efendim. Henüz hiçbirşey yok.
-Gemi ne durumda? -Hologramlarda gövde sağlam görünüyor.
Gemiyi indir. Arkadaki makinalıya biri geçsin.
Emredersiniz, efendim.
Gemiyi mümkün olduğunca çabuk kontrol edin.
Dikkatli olun, efendim.
Bu yaratıklar çok sinsidirler. Bir tuzak olabilir.
Bu da neydi?
O aletleri kaldırabilirsiniz, çocuklar. Tek gereken şey şarj.
-Niobe. -Morpheus.
-İyi misin? -Evet, iyiyim.
Şeyden sonra ne olduğunu...
Üzgünüm.
Önemli değil. Ben de seni gördüğüme sevindim.
-Neo'yu çıkarabildiniz mi? -Evet. Sen nereden biliyorsun?
-Kahin söyledi. -Onu gördün mü?
Nöbetçiler bizi bulmadan hemen önce.
-Ne söyledi? -Her zaman söylediği şeyleri.
Tam olarak duymaya ihtiyaç duyduğum şeyleri.
12 saatten kısa bir süre içinde makinalar tünel duvarlarını delecekler.
Yaptığımız tüm simülasyonlarda makinaların şehre girmesi halinde...
hayatta kalma şansımızın dramatik biçimde düşeceğini gösteriyor.
Bu yüzden önceliğimiz tüneldeki kazıcıları yok etmek ya da işlemez hale getirmek olmalı.
Bunu yapabilirsek, belki makinaların şehre ulaşmasını önleyebiliriz.
Bu olmazsa, etkili bir savunma yapabileceğimiz tek yer tapınağın girişi olacaktır.
Giriş onları sıkışmaya zorlayıp kalan savunmamızı bir noktaya yöneltmemize yetecek kadar dar.
-Yeni gönüllüler istemişsiniz. -Bu doğru.
Tüneldeki ana hedefe tam olarak kaç kişilik bir kuvvet yollamayı düşünüyorsunuz?
Şu an için tüm EPU birliğini ve piyadelerin yarısını.
Piyadelerin yarısını mı?
Eğer bana kalsaydı herkesin eline silah verip tünele doğru yürüyüşe geçirirdim.
-Bu kararın size kalmaması belki de en iyisi. -Bunu zaman gösterecek.
Komutan, son bir soru. Nebuchadnezzarr'dan haber geldi mi?
Hayır ve bu noktada geleceğini düşünmenin de nedeni yok.
Belki de ama yine de umut edebiliriz.
Korkarım ama umut gibi bir zevk için vaktim yok.
-Zee, ne yapıyorsun? -Mermi hazırlıyorum.
Bizim katı boşaltıyorlar. Gitmeliyiz.
-Sizinle gelmiyorum. -Ne?
Tüneli savunacak gönüllüler istiyorlar.
Cas, sen burada bekle.
Ne hissettiğini biliyorum, Zee ama bunu yapamazsın.
-Mecburum. -Neden?
Çünkü onu seviyorum.
Onun beni sevdiği gibi seviyorum.
Ben dışardayken o burada olsaydı ne yapardı biliyorum.
Ama kendini öldürteceksin. Bu delilik, Zee.
Belki de öyledir. Ama kendine sor, Dozer hayatta olsaydı...
onu tekrar görmek için tek şansının tüneli korumak olduğunu bilseydin ne yapardın?
Mermi hazırlardım.
Ne oluyor burada?
Kaza oldu, efendim. Şeydi görmedim...
-Özür dilerim. -Sen de kimsin?
Yeni gönüllülerdenim, efendim.
Senin gibi ince kemikli, kalem boyunlu birinin benim birliğimde ne işi var?
Üstüme düşeni yapmak istiyorum, efendim
Tüneli savunmak zorundayız.
-Kaç yaşındasın, evlat? -18.
16 deseydin belki inanırdım.
Tamam, 16 yaşındayım.
Gönüllü olmak için en düşük yaşa 18'dir. 16 yaşındakiler bu iş için fazla genç.
Kaç yaşımda olduğum makinaların umrunda değil. Beni yine de öldürecekler.
Gerçekten de böyle, değil mi?
Bana bir şans tanıyın, efendim. Sizi hayal kırıklığına uğratmayacağım.
Uğratırsan makinalarla ortak bir yönüm olduğunu göreceksin.
Tamam. Ateşleyiciyi çalıştır.
Hayata döndü.
Sistemi yenilemek için bir uplink bağlantısı ister misin?
Evet, çok iyi olur. sanki monitörlerimde silecek varmış gibi görünüyor.
Uplinkler tamam. Yeniden ağa bağlanıyorum.
iyi görünüyor ama...
Matrix'le bağlantıda bir sorun var.
Hayır, sorun yok. Sen de bizim gördüğümüzü görüyorsun.
-Neler oluyor orada? -Her neyse iyi birşey olamaz.
Makineler 21. kavşakta.
Bence yayını şurada kesip aşağı inersek onları şaşırtabiliriz.
Önce biz girip mümkün olduğunca derine iner ve ortalarında EMP'yi patlatırız.
Umarım geçmenize yetecek boyutta bir gedik açabiliriz.
Kolay değil ama bence dönmemizin tek yolu bu.
Hayır, değil. Bir yol daha var.
Bir destek hattı. Buradan iniyor. 21'den 1000 metre daha yakın.
Şansımız yaver giderse onlar farkımıza bile varmadan sıyrılıp geçeriz.
Burası mekanik bir hat. Bu imkansız. Kimse mekanik bir hattan geçemez.
-Ben geçebilirim. -Palavra!
-Daha öne geçtim. -Bu uzun zaman önceydi, Niobe.
-Yapabilirim dedim. -Ne olmuş?
Yapabilsen bile sadece sen geçersin. Biz peşinden gelemeyiz.
Selam.
Zamanın aleyhimize işlediğini biliyorum. Bu kadar geç kaldığım için özür dilerim.
-Ama emin olmak istedim. -Neden emin olmak istedin?
-Ne yapmam gerektiğini biliyorum. -Ne?
Bunu söylemenin kolay bir yolu yok, o yüzden doğrudan söyleyeceğim.
-Gemilerden birini almalıyım. -Ne?
Nereye gitmek için?
Makinelerin şehrine.
-Bunu anlamanızın zor olduğunu biliyorum. -Hayır, zor değil. Sen çıldırmışsın.
Yine de gitmek zorundayım.
Başaramazsın. 100 yıldır hiçbir gemi oraya 100 kilometre bile yaklaşamadı.
-Asla başaramazsın. -Denemek zorundayım.
-Sana bunu Kahin mi söyledi? -Hayır.
Bu saçmalık.Kendini öldürtmek istiyorsan git yap...
ama bunu yaparken gemilerimizden birini harcama.
Bana inanmalısın. Gitmek zorundayım.
Palavra! Bu geminin kaptanı benim. Gideceği yeri de ben söylerim!
Ve emin ol, bu gemiyi sana vermektense cehenneme götürürüm.
-Benim gemimi alabilir. -Bunu yapamazsın.
O küçük söylevinden sonra bana gemimi ne yapıp, ne yapmayacağımı...
söylemeyi aklına bile getirme.
Tanrı aşkına, Niobe.
Ben bu geminin dümenine geçerim, o da benim gemimi alır.
Bir saat içinde yola çıkarsak, makineler Zion'a varırken yetişiriz.
Bu da kötü bir plan değil.
Bu israf. Kahrolası bir israf.
iki gemi, iki yön.
Providence'daki gibi. Değil mi, Morpheus?
-Sen kehanete hiç inanmadın. -Hala inanmıyorum.
O zaman bunu neden yapıyorsun?
Ona inanıyorum.
Teşekkür ederim.
-O ne için? -Sakinleşmen için.
Hatırlamanı kolaylaştıracak.
-Ya hatırlamak istemiyorsam?
Bunu neden isteyesin ki?
Ya EMP'yi ben çalıştırdıysam?
Ya o gemileri ben yok ettiysem ve tüm o insanların ölümünden sorumluysam?
Bunu yapan bensem,burası benim için pek güvenli bir yer olmazdı.
Değil mi?
Elbette sizin için de pek güvenli olmayabilir.
Hazırım.
Trinity...
söylemem gereken birşey var.
Anlaman gereken birşey.
Gitmem gerektiğini biliyorum ama sonrasında...
ne olacağını bil...
Biliyorum.
Geri dönemeyeceğini düşünüyorsun.
Gitmen gerektiğini söylediğin an bunu biliyordum.
Yüzünde görebiliyordum.
Aynı senin bana baktığın an seninle geleceğimi bildiğin gibi.
Korkuyorum, Trin.
Ben de.
Bir postalımı bağlamam 10 dakikamı aldı.
Ama sana birşey söyleyeceğim.
Altı saat önce, Merovingian'a senin için herşeyi feda etmeye hazır olduğumu söyledim.
-Son altı saatte ne değişti biliyor musun? -Hayır.
Hiçbir şey.
-Cephaneyi yüklemeyi bitirdiniz mi? -Bitmek üzere, efendim.
Acele edin. Vaktimiz kalmadı.
Hoşçakalın demiyorum. Bol şanslar diyorum.
Sağol.
-Umarım ne yaptığını biliyorsundur. -Ben de.
Benim için şerefti, efendim.
Hayır, o şeref hala bana ait.
Hazırız, efendim.
Kalkışa geçiyoruz.
Zaten geç kaldık, kaptan. O yüzden gaza basalım.
Hoşçakal bebeğim. Onlara iyi bak.
Hazır mısın?
Motor çalışmıyor.
Sigortalardan biri atmış olmalı. Ben bakarım.
-Önce oropusunu yollayacağını tahmin etmeliydim. -Bane!
Senin kadar çok elimden kurtulan olmadı.
Her seferinde 'bu son' diyordum.
Her seferinde seni yakaladığımızdan emindim.
Ama bir şekilde parmaklarımızın arasından kayıp giderdin.
Bunun ne kadar sinir bozucu olduğunu anlatamam.
Neden bahsediyorsun sen?
sanırım seni öldürmekten de onu öldürmek kadar zevk alacağım.
Neo! Bane burada! Delirmiş gibi!
Bunu ödeyeceksin.
27 kilometre kaldı.
-Kaptan burada acil bir durum var. -Ne oldu, AK?
Kahretsin.
Biliyordum. Delirdiğini biliyordum. EMP'yi ateşleyen oydu.
Kahretsin! Onu döve döve konuşturmalıydım.
-Tüm gemiyi aradık, kaptan. -Burada değil.
-Nerede olduğunu biliyorum. -Logos'ta.
-Geri dönmeliyiz. -Çok geç.
Bunu bilemezsin. Ya yardımımıza ihtiyaçları varsa?
-Çok tehlikeli. -Neden?
Çünkü onları öldürdüyse elinin altında bir EMP daha olacak.
Bu noktada başlarının çaresine bakmalılar. Aynı bizim gibi.
Bay Anderson.
Bu dünyada da, diğerinde olduğu kadar hareketleri tahmin edilebilir biri olduğunuzu görüyorum.
-Ne? -Delirmiş.
Sana öyle görünebilir ama Bay Anderson ve ben dış görünüşün yanıltıcı olabileceğini biliyoruz.
Kafanız mı karıştı, Bay Anderson? Birazdan herşey açıklığa kavuşacak.
Şu an için, silahı bana getirdiğinize teşekkür ederim.
-Hemen oraya bırakın. -Yapma!
Ateş et. Hemen ateş et!
Evet, Ateş et. Kızart bizi. Canlı canlı yak.
Ateş et. Yapmazsan ikimizi de öldürecek.
Bak ona. Yapması gerektiğini biliyor ama yapmayacak.
-Yapamaz. -Hadi.
Silahtan uzaklaş ve arkanı dön.
Bırak onu.
Tanıdık geliyor, değil mi? Sen ve ben bunu daha önce de yaşamıştık.
Hatırladın mı? Ben hatırlıyorum.
Düşündüğüm başka hiçbir şey yok.
-Kimsin sen? -Beni hala tanımadın mı?
Bu çürüyen ceset içine tıkılıyken düşünmenin bile zor olduğunu itiraf etmeliyim.
Her nefesi dolduran, kaçamadığın boğucu bir duman gibi olan kokusu.
İğrenç!
Bak, ne kadar zavallı ve kırılgan.
Bu kadar zayıf hiçbir şey hayatta kalamaz.
-Ne istiyorsun? -Senin istediğin şeyi.
Evet...
işte böyle, Bay Anderson.
Etin en iyisi...
Bu yumuşak, jelatin gözlerin ardına bak ve düşmanını gör.
-Hayır. -Evet, Bay Anderson.
Olamaz.
Gidemeyeceğim, seni bulamayacağım hiçbir yer yok.
Bu imkansız!
İmkansız değil...
Kaçınılmaz.
Güle güle, Bay Anderson.
işte bu! Bu olmalı!
Hayır!
Keşke kendinizi görebilseydiniz, Bay Anderson.
Kör mesih.
Tüm cinsinizin sembolüsünüz, Bay Anderson.
Çaresiz...
Zavallı..
tek yapabildiğiniz birinin sizi bu acıdan kurtarmasını beklemek.
Seni görebiliyorum.
Daha bitmedi, Bay Anderson.
Daha bitmedi.
-Trinity! -Neo!
Neo!
Hayır! Gözlerin!
İyileşeceğim.
Merak etme, Trin.
Galiba senin kullanman gerekecek.
Gelmelerine 22 dakika kaldı.
Elimizde EMP olmadığını biliyor olamazlar. Dalgalar halinde saldırmak zorunda kalacaklar.
Kazıcılara yoğunlaşın. APU'lar görev yerlerine geçsinler.
Emredersiniz, efendim.
Tamam!
Gün geldi! Ve hepiniz beni tanıyorsunuz.
Bu yüzden bunu mümkün olduğu kadar basit bir şekilde söyleyeceğim.
Ölme vaktimiz gelmişse, gelmiştir.
Sizden tek istediğim...
eğer bu piçlere canlarımızı vermek zorunda kalacaksak...
onlara önce cehennemi tattıracağız!
-Korkuyor musun, Charra? -Hem de nasıl.
Seninle bir anlaşma yapalım.
-Aman Tanrım, şuraya bakın! -Sessiz ol.
-Giriş ne kadar uzakta? -1.4 kilometre.
-Hala çok güçlü bir manyetik alan üretiyoruz. -Ghost, tüm yardımcı sistemleri kapat.
Bana tam manuel kontrol ver. sadece dört yatak açık kalsın.
Dibe çökeriz.
-Sakin ol, bebeğim. -700 metre.
Yeterince yaklaşabiliriz.
600 metre.
işte orada.
Kahretsin!
-Oyun bitti. Geliyorlar. -Tam güç! Tüm sistemleri aç!
Herkes silah başına!
Koşun! Koşun!
Ghost, aramızdaki en iyi atıcı sensin. Onlarla git!
Morpheus, onun yerine geç!
Geliyorum, bebeğim.
işte geliyorlar.
Peşimizde bir ordu var!
Vay canına! Ben de bu hareketi yapabilmeyi dilerdim.
Geliyorlar! Geliyorlar!
Sıkı durun!
Zion için!
Zion!
Kahretsin.
Hadi. Gidelim.
Sıkı durun!
Cephane!
Dokuz numaraya cephane!
Gidin! Gidin! Koşun! Koşun!
Sıkı durun!
Herkes ön tarafa!
İskele!
Aman Tanrım!
Piyadelerim nerede? O kahrolası makinanın yok edilmesini istiyorum!
Al bakalım!
Kahretsin!
ikinci delik açıldı!
Kahretsin!
Kontrolden çıkıyor!
Şunları benden uzak tutun!
Yağmur gibi geliyorlar!
-Kaptan, Zion? -Telsize koş. Durdur onları!
Kahretsin!
Hadi.
Kemerimden tut.
Bana bir açık verin.
Kahretsin!
Hayır! Charra!
Komutan Lock, gelenler var!
-Her taraftan geliyorlar zaten! -Evet, efendim ama bu farklı!
Ne?
sanırım bizimkilerden biri, efendim.
-Bu imkansız! -Konfirme etmeye çalışıyoruz, efendim.
-Bağlantıya geçin. Giriş kodlarını istiyorum! -Deniyoruz,efendim ama cevap vermiyor.
Bu bir hile. Bizimkilerden biri olamaz. Mümkün değil. Orası mekanik hat.
Kimse mekanik bir hatta uçamaz.
-Alt 4, 30 derece, %80. -30 derece, 80.
-60 derece, %80. -60 derece.